Koncert został zagrany dla grupki [ok. 1000
os.] zwycięzców konkursu jaki prowadzony był na antenie KROQ.
Później zespół wystąpił jeszcze dwukrotnie
na tzw. koncertach "rozgrzewkowych" w
Quebec City 2001.06.11 i w
Ottawie 2001.06.13. W czasie tych koncertów zespół zaprezentował pełny
zestaw jaki później fani mogli usłyszeć podczas regularnej trasy.
Komentarz: Zespół zaczął trasę w
nietypowy sposób. Zanim oficjalnie rozpoczął trasę w
Montrealu
2001.06.15, zagrał krótki koncert rozgrzewkowy w
Los Angeles
2001.06.04 z kompletnie poprzestawianą setlistą, ale bez projekcji, oraz dwa
pełne koncerty dla niewielkiej liczby fanów w
Quebec City
2001.06.11 i . Koncerty zostały zagrane, aby
przetestować wizualizacje, światła i setlistę.
Przez pierwszą połowę trasy po Ameryce Północnej
Martin śpiewał
The
Bottom Line [20], jedynie w czasie drugo-nocnego koncertu w
Nowym Jorku 2001.06.28 Martin wprowadził po raz
pierwszy
Surrender [21], a podczas koncertu w
Wantagh
2001.07.03 publiczność zgromadzona w Jones Beach Amphitheater
usłyszała po raz pierwszy
Dressed
In Black [3]. Było to pierwsze wykonanie tego utworu w historii
koncertowej zespołu. Stopniowo
Surrender
[21] zastępowało
The
Bottom Line [20] tak, aż ten ostatni został zagrany po raz
ostatni w Ameryce Północnej w
Houston 2001.07.14.
Kolejna nowość pojawiła się w
Dallas
2001.07.17, gdzie publiczność usłyszała
Sister Of
Night [24]. Praktycznie z dwoma wyjątkami tandem
Sister Of
Night [24] /Surrender [21] królował do końca trasy po Ameryce, oraz
wrześniową część trasy po Europie. Wyjątkami w przemiennym graniu
tandemu była dwa koncerty. Podczas dwóch nocy w Anaheim Martin
zaśpiewał -
Dressed
In Black [3] w
Anaheim 2001.08.18, a następnego
dnia Condemnation [9]. Było to jedyne
Condemnation
[9] w wykonaniu Martin'a, pozostałe należały
wyłącznie do Dave'a.
Po przeskoku przez Atlantyk depeche MODE
pierwszej istotnej zmiany dokonało w
Berlinie
2001.09.06, gdzie Dave zamiast
Clean [75]
zaśpiewał
Condemnation [9] i tak było jeszcze 8 razy podczas tej trasy.
Następna zmiana była już mniej pomyślna dla fanów.
Koncert w Lipsku 2001.09.09 przyniósł skrócenie setu o 3 utwory:
Clean [75],
Black Celebration [82], a z głównej części setu wypadło
I Feel
Loved [50]. Jak się potem okazało koncert w
Hamburgu
2001.09.08 był ostatnim wykonaniem
I Feel
Loved [50] na tej trasie. Powodem skrócenia setu w
Lipsku 2001.09.09, było przeziębienie Dave'a.
Pogoda była parszywa, gardło ewidentnie zawalone. Podobno cały
koncert Dave śpiewał z temperaturą. Ostatnie,
wrześniowe koncerty przyniosły jeszcze dwa zaskoczenia. Mart
niespodziewanie zaśpiewał podczas drugiej nocy w
Kolonii
2001.09.27Dressed
In Black [3], a DaveCondemnation
[9]. Wykonanie
Dressed
In Black [3] było jedyne w Europie i ostatnie na tej trasie.
Kolejny zwrot akcji nastąpił drugiej nocy w
Monachium
2001.09.30, gdzie Dave wykonał
Condemnation
[9], a MartThe Bottom Line
[20]. Podobnie jak wcześniej było to jedyne i ostatnie wykonanie
tego utworu w Europie.
depeche MODE kolejne zmiany
wprowadziło dopiero z początkiem października. Pierwszej,
zaskakującej zmiany doczekaliśmy się w
Oberhausen
2001.10.06. 67 koncert na trasie przypomniał nam
Judas [4] i
kiedy myśleliśmy, że zostaniemy z tym utworem na dłużej,
następnej
nocyMartin przypomniał nam
It Doesn't Matter Two [8]. Ten utwór znalazł się potem na DVD
One Night In Paris w podstawowym secie. Zapis DVD był rejestrowany
podczas dwóch nocy w Paryżu 2001.10.09-10.
Październikowa trasa nie przyniosła już większych zmian. W czasie
ostatniego koncertu Martin dodał do
zestawu jedyne, jak dotąd wykonanie od Birmingham
1990.11.27 -
World Full Of Nothing [1].
_
Od wejścia fanów na teren koncertu, do supportu,
oraz pomiędzy supportem, a koncertem depeche MODE z
głośników leciała kompilacja utworów (również w remixach) za których
dobór odpowiadał Martin Gore. Poniżej możecie
odsłuchać cały set z 2001 roku:
_
Zestawiając ze sobą setlisty z Exciter Tour,
oraz The Singles 86>98 Tour pierwsze
co rzuca sie w oczy, to dłuższa setlista. Początkowo o dwa utwory, a
z czasem o jeden. Za to w wykonaniach różnica o 7 długości. Na 22
utwory wykonywane na poprzedniej trasie ostało się 11, drugie tyle
wypadło z setu. W to miejsce, pojawiło się początkowo 11, a potem 10
nowych utworów. Najciekawiej oczywiście, zawsze wyglądają powroty. 7
utworów ponownie dostało szansę wybrzmienia na koncertach. Myślę, że
wszystkie 7 to spore zaskoczenie. I tak po raz pierwszy od trasy
Exotic / US Summer Tour fani mogli usłyszeć
Halo [84],
Waiting For The
Night [83], Clean [75]
i Judas [4].
Jednak najciekawiej wyglądał powrót
Black Celebration [84] i
World Full Of Nothing [1] - utwory ostatni raz grane na
World Violation Tour. Sama
końcówka sprawiła kolejne zamieszanie. W czasie dwóch koncertów Martin zaśpiewał
Somebody [2] -
Istambuł 2001.10.30
oraz Mannheim 2001.11.05. Najstarszym powrotem było
jednak przywrócenie do łask przez Martina utworu
It Doesn't Matter Two [8] - ostatni raz wykonywanego podczas
Black Celebration Tour.
Trasa zakończyła się późną jesienią 2001 roku, choć
były plany na kontynuację trasy Exciter, lub
koncertów pod nowym szyldem w 2002 roku. Dave
bardzo chciał zagrać serię koncertów w czasie letnich festiwali.
Głównym oponentem był tu Martin, któremu urodził
się syn, oraz chciał zająć się pracą nad solowym projektem. Swoje
plany Dave zrealizował roku później promując płytę
Paper Monsters. To pozwala zrozumieć również
dlaczego depeche MODE pojawiło się ponownie po
wielu latach na festiwalach w 2006
roku.
_
Na 84 koncerty zagrano 84, jedynie koncert w
Lipsku 2001.09.09 został skrócony ze względu na
chorobę wokalisty.
_
W Europie i Ameryce Północnej zespół zagrał 29 utworów
z
następujących płyt:
Some Great Reward - 1
Black Celebration - 4
Music For The Masses - 1
Violator - 5
Songs Of Faith And Devotion - 5
Ultra - 4
The Singles 86>98 - 1
Exciter - 8
Na 84 koncerty 50 zespół zagrał z setem 21-utworowym, a 32 w secie 20-utworowym.
Dwa koncerty miały krótsze setlisty. Odpowiednio
Los Angeles
2001.06.04 - 13 utworów, a
Lipsk 2001.09.09 - 18 utworów.
Wyliczenia z uwzględnieniem
Easy Tiger [84].
Komentarz: W morzu licznych
występów z playbacku, depeche MODE udało się wystąpić 3x z
przynajmniej żywym wokalem. Większość występów pochodziła z taśm.
Jedynie 3 występy w CBS -
Dream On [85], NBC -
I Feel Loved [50] i
MTV -
Never Let Me Down Again [84] odbyły się bez potrzeby
wspomagania się pełną taśmą studyjną.
Dave Gahan - wokal Andy Fletcher - keyboard /
chórki Martin Lee Gore - keyboard /
chórki
Andrew Phillpott -
Musical Director / Live Computers And Programming Peter Gordeno - keyboards
/ chórki Christian Eigner - perkusja Georgia Lewis - chórki Jordan Bailey - chórki
Crew On Tour
Manager – Baron J.
Kessler
Tour Manager – Ivan
Kushlick
Art Director – Anton
Corbijn
Tour Accountant –
Michael Lorick Press & Promotion –
Nichelle Carlson Security Supervisor –
Darrell Ives Security – Tony
Fedewa
Some Great Reward - 1
Black Celebration - 4
Music For The Masses - 1
Violator - 5
Songs Of Faith And Devotion - 5
Ultra - 4
The Singles 86>98 - 1
Exciter - 8
Total: 29
W tym,
zaśpiewane przez Dave'a: 18
zaśpiewane przez Martin'a: 10
instrumentalne: 1